En alles stond stil...

Dat kan ook alleen in New York, riep Mr. G the Weatherman vanochtend op de radio. Het is vandaag een van de Holiday Gridlock Alert Day in New York. De stad verwacht dat het vandaag erg druk zal zijn, in verband met kerstinkopen en het feest rondom het verlichten van de kerstboom op Rockefeller Center. Er zijn dan ook bepaalde verkeersmaatregelen van kracht op deze dagen en iedereen wordt aangeraden om zoveel mogelijk het openbaar vervoer te gebruiken.

De meest opvallende verkeersmaatregel merkte ik vanochtend rond kwart voor 9 toen ik uit het metrostation stapte. 42nd St was afgezet en het geluid van motoren was oorverdovend. Net als tijdens Rotterdam's city racing event, maar dan in de ochtendspits. Het bleek de ereronde van de winnaars van NASCAR's Nextel Cup te zijn. De ereronde ging op het hoogtepunt van de ochtendspits door een aantal van de drukste straten van Midtown Manhattan. Als dat geen Gridlock veroorzaakt.

NASCAR is de organisatie die "stock car" racing organiseert. Een sport die qua televisie ratings de op een na populairste sport van de VS is (na de NFL). Een stock car verschilt van een Formule 1-wagen in de zin dat een stock car een auto zou moeten zijn die alleen gemaakt is van onderdelen die voor het gewone publiek bij reguliere autodealers te koop zijn. Ook het circuit van NASCAR is niet zo bochtig als een F1 circuit, maar veelal een ovaal. NASCAR is dus niet zo technisch als F1, maar volgens de fans veel spectaculairder.

Veel minder spektakel is er de laatste weken op Broadway. Moesten de grote Late Night shows van o.a. Letterman het al even doen met herhalingen omdat de schrijvers aan het staken zijn. Nu zijn ook de grote musicals geveld door een staking. De "stage-hands" (productiepersoneel) willen ook een graantje meepikken van de bijna miljard dollar die er vorig jaar in de theaterindustrie is verdiend. 25 producties liggen inmiddels al bijna 3 weken stil en veel toeristen kunnen dan ook alleen maar kijken naar de "picket lines", de stakers die met protestborden voor de theaters lopen. Wellicht een leuke nieuwe productie: Tita Tovenaar de Musical - Een knip met je vingers...

Prrrrfffffft

Treintjes

Twee dagen geleden nog tegen de 20 graden, vannochtend vroor het. Dus warm ingepakt helemaal naar het een-na-laatste station op de metrolijn in de Bronx bij de 200ste straat. Daar is de New York Botanical Gardens (website) waar elk jaar de Holiday Train Show (website) wordt gehouden.

De show bestaat uit replicas van beroemde en minder bekende gebouwen en bruggen uit New York en omgeving. De replicas zijn gemaakt van plant-materialen zoals takjes, blaadjes, nootjes e.d. Alleen basis is van oase. Tussen deze gebouwen rijden modeltreinen uit alle tijdperken van de Amerikaanse spoorwegen. Sophie vond de aandacht van iedereen en ventilatoren aan het plafond het mooiste.

De show wordt erg druk bezocht en de kaartjes zijn tijdgebonden. Na de show hadden we nog de hele dag kunnen rondwandelen in 100 hectare tuinen, maar de kou en de honger weerhielden ons daarvan.

Bedankt!

De dag om stil te staan bij de dingen waar je allemaal dankbaar voor bent, is Thanksgiving. Wij waren de weergoden erg dankbaar dat het beter weer was dan vorig jaar. Waar vorig jaar de regen met bakken uit de lucht kwam op Thanksgiving Day, dit jaar was het licht bewolkt en 's middags werd het zelfs 19gr.

Mooi weer om naar de 81e Macy's Parade te kijken, die bij ons in de buurt van start gaat. De warenhuisketen Macy's organiseert jaarlijks de parade met immens grote ballonnen, praalwagens en muziekkorpsen. De parade trekt erg veel aandacht en wordt nationaal op TV uitgezonden met NBC's duurstbetaalde presentatoren. Zelfs het opblazen van de ballonnen op de avond ervoor trekt tienduizenden bezoekers. Voor de Macy's winkel op Herald Sq stoppen wagens voor mini-optredens. Veel grote merken hebben dan ook een ballon of praalwagen gesponsord, zo vliegt er jaarlijks een reuze Ronald McDonald over Broadway en is er een M&M's praalwagen.

Maar dat het weer zo goed was had ook zijn keerzijde. Vorig jaar hadden we een plekje redelijk dichtbij de straat; dit jaar stonden we toch even iets verder van het spektakel verwijderd. Helaas hadden wij niet - zoals anderen wel - een ladder of keukentrap meegenomen. Dan maar naar huis om op TV de aankomst van het grootste merk te zien: de laatste plek in de parade is voor Santa.

Holiday Season is geopend. Hier alvast een voorproefje van onze kerstkaart.

The Spirit of Giving

Je kon al enige tijd niet meer naar the Food Network kijken zonder overspoeld te worden met kalkoen en cranberries. De reclamefolders van speelgoedwinkels worden steeds dikker en de Leger des Heils collecteurs proberen het lawaai op het metrostation Times Square te overstemmen met hun bel. Mijn mailbox op het werk wordt overspoeld met verzoeken om donaties in geld, goederen en tijd. Vanochtend dwarrelde de eerste natte sneeuw over de stad. Het is duidelijk Holiday season.

Aanstaande donderdag is het Thanksgiving, de eerste en meteen populairste van de feestdagen. Populair omdat het veel minder op kado's gericht is dan kerst. De enige zorgen voor Thanksgiving zijn de drukte op de vliegvelden vanwege alle familiebezoeken en het klaarmaken van de kalkoen.

Thanksgiving is meteen ook het startschot voor de kerstinkopen. Daar zijn de dolle dwaze dagen bij de Bijenkorf kinderspel bij en daarom zijn wij afgelopen weekend nog maar even naar een van de warenhuizen gegaan. En aan warenhuizen geen gebrek. Voor alle smaken en portemonnee-groottes is er wel een te vinden. Goedgevulde fashionistas kunnen terecht bij de Barney's, Bergdorf Goodman of Saks (zeg maar de PC Hooftstraat in een pand gepropt). Koopjesjagers kunnen downtown bij de "outlet" winkel Century21 de iets oudere modellen van de rekken plukken. Daar middenin zitten - de grootste ter wereld - Macy's en de iets duurdere (Bijenkorf-achtige) Bloomingdale's.

Bij Bloomingdale's hebben wij onze middag doorgebracht. Ook hier begint al langzaam de kerst en hanukka afdeling op gang te komen. Eigenlijk "not-done" want Thanksgiving is immers nog niet geweest. Vergelijkbaar met kerstafdelingen in Nederlandse winkels terwijl Sinterklaas nog aan land moet komen. Komende vrijdag - Black Friday - zitten wij lekker thuis terwijl de winkels dan om 4 uur 's ochtends open gaan voor de grote uitverkoop.

Happy Thanksgiving!

Een neefje!

Afgelopen zaterdag zijn wij de trotse oom, tante en nichtje geworden van:

Tristen Beintema

Op een klein stationnetje

Een tijdje geleden zijn buren uit Rotterdam naar Paramus in New Jersey verhuisd. Zij hadden al eens een grand tour van onze "ruime" behuizing gehad (zie 24 sept), dus afgelopen zondag was het onze beurt om eens te kijken hoe het leven aan de andere kant van de rivier is. (hun weblog)

Hoewel de afstand hemelsbreed maar 25 km is, heb je toch wel even de tijd nodig om in Paramus te komen. Het openbaar vervoer netwerk is buiten de stad toch een stuk minder fijnmazig, dan we in de stad gewend zijn. Dus trokken we zondagochtend vroeg op pad om met de trein door de Garden State te reizen.

Het station Radburn is niet veel meer dan een klein huisje en een stoep en het was dan ook wel even lastig om de wandelwagen uit de trein te tillen. Dan is de stad ineens heel ver weg: alleen laagbouw, vrijstaande huizen, rustige straten, veel groen, winkels op zondag gesloten (dus geen Veteran's Day sale), kerkklokken, en heel veel ruimte.

We hebben een gezellige middag gehad, en ook nog even kunnen testen hoe het met onze Wii-vaardigheid stond (ahum...). Sophie had er 2 vriendjes bij en heeft zelfs nog van Eniek de fles gehad. Aan het eind van de middag bracht de trein ons weer naar de hectische stad. Aan de ruimte van NJ zouden we best kunnen wennen, maar of we ook aan de rust zouden kunnen wennen?

Grote kleine meisjes

In de NY Times staat elke maandag de Metropolitan Diary. Dat zijn hele korte verhaaltjes van lezers over grappige gebeurtenissen in de stad. Een beetje vergelijkbaar met de "ik-jes" uit het NRC.

Veel van de verhaaltjes spelen zich af in en rond de metro. Niet echt verbazingwekkend, want de metro is de plek waar alle New Yorkers samenkomen of ze nu rijk of arm, blank of zwart, Democraat of Republikein zijn. Zoveel mensen bijeen geeft je ook een publiek om het Woord te verkondigen, je kunsten als trommelaar of breakdancer te tonen, geld in te zamelen voor het goede doel of om te bedelen.

Dear Diary:
The other night, I had to stand during the subway ride home in a crowded car. Behind me, a man began shouting, “Jesus, hallelujah.” Then he paused briefly for a discussion with a schoolgirl at his side. She was trying to sell candy to support a baseball team, and she told the man that she had reached the spot first. “Go to the other end of the car,” she said. He didn’t move, but they reached a compromise. The man started hawking religion and the candy. “Jesus loves the child,” he said. “Buy some chocolate and gain points with Jesus.”

Vertaling:

Op een avond moest ik - op weg terug naar huis - staan in een druk metrostel. Achter me begon een man te roepen: "Jezus, Hallelujah". Toen hield hij zich even stil voor een discussie met een schoolmeisje. Zij was bezig snoep te verkopen voor een honkbalteam en zei tegen de man dat zij het eerst op deze plek stond. "Ga maar naar het ander eind van de wagon", zei ze. De man vertrok niet, maar ze kwamen tot een compromis. De man begon nu en het geloof en de chocola te verkondigen. "Jezus houdt van dit kind", zei hij. "Koop chocola en verdien punten bij Jezus."

Ons kleine meisje begint ook al aardig groot te worden. Sophie is alweer 6 maanden oud en is maandag naar de kinderarts geweest voor haar tweemaandelijkse controle. Sophie weegt nu bijna 9 kg en is 69 cm lang. Volgens de arts is ze daarmee ongeveer even groot als een gemiddelde 8 a 9 maanden oude (Amerikaanse) baby.

Ze heeft ook al twee tanden en ze heeft ontdekt hoe ze zichzelf op haar buik kan draaien. Kruipen probeert ze wel, maar dat lukt nog niet, wat regelmatig tot grote frustratie (en daarmee gepaard gaande oerkreten) leidt.

Haar zaterdagse zwem halfuurtje is nog steeds haar favoriet. Ze is de meest fanatieke zwemster van haar klasje. Afgelopen zaterdag is ze voor het eerst kopje onder geweest. Naast de melk bestaat haar eten steeds meer uit potjes groente en fruit. Alhoewel fruit duidelijk minder favoriet is. Soms wil ze haar eten nog wel eens combineren met een poging om te brabbelen (zie foto)

De finish in zicht

Marathonweekend in de stad. Afgelopen zaterdag was er al geen ontkomen meer aan. De stad werd overspoeld door mensen in windjack, trainingsbroek en sportschoenen. Sommigen probeerden te joggen door midtown, maar dat werkt niet echt als je om de 100 meter moet stoppen voor een verkeerslicht. En met het grote aantal Nederlanders dat meedoet aan deze marathon (zo'n 1700) en hun aanhang, moesten we ook ineens oppassen met wat we hardop zeiden.

Zondag zijn we naar Central Park gelopen om even te kijken naar de voorbijtrekkende massa. Onderweg kwamen we langs de ontmoetingsplaats voor de gefinishte lopers en ook dan is er geen ontkomen aan de groepjes Nederlanders die met oranje klompen, oranje pruiken, of de oranje opblaaskroontjes lopen.

Ook voor ons is de finish in zicht. De 18 maanden zitten er bijna op en we zijn ook al bezig met het regelen van de verhuizing naar Nederland. Maar wel met hele gemengde gevoelens. Aan de ene kant zijn we blij dat we over 2 maanden weer dichtbij familie en vrienden wonen en dat we weer een keuken hebben waar je met z'n tweeen in kan staan. Aan de andere kant moeten we ook afscheid nemen van de stad waar Sophie geboren is en waar we zo'n geweldige tijd hebben beleefd. Het voelt dan ook niet alsof we terug naar "thuis" gaan, maar alsof we een thuis achterlaten.

We zullen de site regelmatig updaten met de gebeurtenissen rondom de verhuizing. Maar als je de afgelopen 18 maanden onderwerpen gemist hebt, nog vragen hebt over de stad en de mensen, laat dan even een berichtje achter. We zullen dan ons best doen om daarover een stukje op de site te zetten.

Boe!

Over halloween hebben we het vorig jaar al gehad op deze site (zie hier). Maar toen woonde er nog geen klein monstertje bij ons in huis.
Sophie brabbelt je soms de oren van je kop en soms komen er ijzingwekkende gilletjes uit haar kleine keeltje. Bijvoorbeeld als ze haar "mummy" wil.

Op Halloween-avond kwamen wij net terug vanuit Toronto. Onderweg zag je groepjes verklede kinderen (en soms ook grotere kinderen) door de straten trekken. In ons gebouw hing een lijst waarop je kan aangeven of je Trick-or-Treaters aan je deur wilde ontvangen. Omdat wij pas waren aangekomen, stonden wij daar niet bij. Een 'enge' zeemeermin trok zich daar niks van aan en belde aan voor haar Treat. Tja, maar wij hadden niks in huis. Nu maar hopen dat dit enge monster later niet terugkomt om ons de stuipen op het lijf te jagen...

Stille wateren?

Vanuit Toronto is het slechts anderhalf uur rijden naar de Niagara watervallen. Dus afgelopen dinsdag hebben wij een auto gehuurd om hier naartoe te rijden.

Tussen de twee kleinste van de 5 grote meren, Lake Erie en Lake Ontario, stroomt de Niagara River, die ook de grens tussen Canada en de VS vormt. Ongeveer halverwege deze rivier liggen drie watervallen, midden tussen 2 gelijknamige plaatsen: Niagara Falls, Ontario aan Canadese kant en Niagara Falls, NY aan de VS kant.

De grootste van de drie watervallen is de Canadese waterval, door de hoefijzervorm ook wel Horseshoe falls genoemd. Deze neemt ongeveer 90% van al het water voor zijn rekening en dat maakt het ook gelijk tot de meest spectaculaire waterval. De waterval is gehuld in een sluier van mist, veroorzaakt door het vallende water. Naast een mist veroorzaakt het water ook een constant geraas.

Aan de Amerikaanse kant liggen de kleinere watervallen, de American Falls en Bridal Veil Falls. Deze zijn een stuk lager dan de Horseshoe, want het water valt op een hoop rotsen voordat het de rivier bereikt.

De watervallen zijn ontstaan in de ijstijd en zijn sindsdien al enkele mijlen zuidwaarts ge-erodeerd. De huidige erosie-snelheid is ongeveer 30cm per jaar, dus het duurt nog wel een paar generaties voordat de watervallen in Lake Erie verdwijnen. Voor meer trivial pursuit vragen en antwoorden zie deze link.

De watervallen voorzien niet alleen een miljoen mensen van drinkwater en elektriciteit, maar ook miljoenen mensen van een dagje uit. Omdat aan Canadese kant het uitzicht veel beter is, heeft de toeristenindustrie heeft hier flink toegeslagen. Behalve de rondvaartboot en de giftshops is het plaatsje Niagara Falls overspoeld door casino's, speelhallen, hotels en ketenrestaurants. Als je over de reling naar het geraas van het water staat te kijken en luisteren, torent achter je een hele strip aan hotels.

Zo rond half 11 in de avond vertrokken we weer naar Toronto om uit te vinden dat het overdags stille Toronto midden in de nacht een levendige straatleven kent met tippelaarsters en zwervers. Stille wateren hebben kennelijk diepe nachtelijke gronden.

O Canada

Ten noorden van de staat New York ligt al de Canadese provincie Ontario, met als belangrijkste stad Toronto. De stad aan de noordkust van Lake Ontario is met 2,5 miljoen inwoners de 5e stad van Noord-Amerika na Mexico-stad, New York, Chicago en L.A. Maar omdat het een hele schone, hele veilige en een welvarende stad is, wordt Toronto gezien als een van de meest leefbare steden ter wereld.

Hoewel Canada grenst aan de staat New York zou een autoreis ernaartoe toch zo'n 8 uur duren. Daarom hebben we maar gekozen om afgelopen zondag de vliegreis van ruim een uur naar Toronto te maken. Sophie mocht voor het eerst gebruik maken van haar Amerikaanse paspoort. Bij aankomst viel al meteen op dat de stad een heel stuk rustiger is dan de Amerikaanse en Europese steden waar we geweest zijn. Niet alleen op zondag, maar ook op de dagen erna bleef het relatief rustig, zelfs tijdens het spitsuur.

Toronto is een stad die balanceert tussen Amerikaanse en Europese stijl. Het stratenpatroon is volgens de Amerikaanse blokkensysteem, maar veel van de huizen zouden zo in Engeland of Frankrijk kunnen staan. Behalve de CN Tower heeft Toronto geen echte mondiale publiekstrekkers.

De CN Tower is de hoogste toren ter wereld. Enkele TV masten, een olieplatform en een wolkenkrabber in aanbouw in Dubai reiken verder in de hemel dan Canada's trots. De Canadese spoorwegen (CN) wilden in de jaren 70 met deze toren laten zien waartoe de Canadese industrie in staat was. Een bijzonder staaltje bouwkunst, want de wind kan over Lake Ontario flinke snelheden bereiken. Alleen jammer dat ze de factor schoonheid vergeten zijn.

Ook al is de toren van buiten niet de mooiste, het uitzicht vanuit de 2 observatiedekken is fantastisch. Op heldere dagen kun je tot over 100 km ver zien. En dan zijn zelfs de Niagara watervallen (waarover later meer) te zien. Voor de durfals is er een glazen vloer waardoor je helemaal naar de voet van de toren kan kijken. Een hoop mensen durven er niet op te gaan staan en een nog grotere groep blijft op de balken tussen de glazen vloerdelen staan.

Zoals al gezegd is verder weinig te beleven in Toronto. We hebben de rest van de tijd in de stad doorgebracht door lekker rustig de stad te verkennen, met Sophie lekker warm en veel slapend in de wandelwagen.