Washington

George washington hield er niet van om verheerlijkt te worden. Pech voor hem, want er is niet alleen een staat, een stad en vele monumenten naar hem vernoemd; hij is ook nog eens het onderwerp van veel schilderijen. De verf waarbij hij zich zou omdraaien in zijn graf, is aangebracht op het plafond van de koepel van het Capitool in de naar hem vernoemde stad. Hierop staat hij afgebeeld als een soort Romeinse god omringd door 75 maagden en evenzoveel symbolische verwijzingen.

De week tussen kerst en oud-en-nieuw hebben wij doorgebracht in de stad Washington. Omdat de federale overheid hier gevestigd is, ligt deze stad in een staatloos gebied ingeklemd tussen de staten Maryland en Virginia: District of Columbia (DC). Washington bestaat dan ook vooral uit overheidsgebouwen, oorlogsmonumenten en monumenten voor oud-presidenten.

Men heeft geprobeerd om een Europese hoofdstad na te bouwen. Het stratenplan lijkt op dat van Parijs. Veel gebouwen zijn voorzien van zuilen en veel Romeins aandoende beelden. En ook de wijk Georgetown lijkt zo uit Londen te zijn geplukt.

De bekendste gebouwen zijn (daar istie weer) het Washington Monument (gedenknaald), het witte huis, het Capitool, maar ook de vijver bekend van de speech van Martin Luther King (of Forrest Gump). Het zwermt dan ook van de Amerikaanse toeristen (witte sportschoenen, heuptasje).

De stad is niet te vergelijken met New York. Er zijn bijna geen restaurants te bekennen en 's avonds is het erg stil op straat. Met onze tas vol met foldertjes en de geheugenkaartjes van het fototoestel weer gevuld, shuttelen wij vrijdag weer terug om naar nieuwjaar op Times Square te kijken.

Happy holidays

Naast kerst zijn er in december nog veel andere feestdagen. Zo zijn daar Afro-amerikaanse Kwanzaa, het heidense Joel, het islamitische Offerfeest.

Maar de in New York meest aanwezige is Chanoeka, het joodse feest van de lichtjes. In buurten waar relatief veel joden wonen, zie je overal (in woningen en winkels) brandende menorahs staan. De menorah is de 9-armige kandelaar. Elke dag van Chanoeka wordt eerst de middelste kaars aangestoken. Met deze kaars steekt men de andere kaarsen aan. Elke dag eentje meer, zodat op de achtste en laatste dag alle kaarsen branden. Veel kinderen krijgen elke dag een kadootje. Daarnaast worden traditionele spellen gespeeld, zoals het dreidelspel (zie plaatje).

Chanoeka is niet een van de belangrijkste feestdagen in de joodse kalender. Maar omdat het bijna altijd in december valt, wordt het in Amerika meegetrokken in de kerstgekte. Vandaar dat de meeste winkels naast de kerstversiering ook speciale Chanoeka-producten hebben: Dreidel-kussentjes, menorah-vormige prullaria, My first Hanukkah-babykleren en nog veel meer.

Ondanks dat vanavond de laatste dag is toch nog:

Happy Hannukkah!

Mooie kerstgedachte

Nog een paar dagen werken en dan is het weer kerst. In Nederland zijn we gewend om twee dagen kerst te vieren maar in veel landen op de wereld, waaronder Amerika, wordt maar 1 dag kerst gevierd.

Elke Amerikaan is in de stress en overal om je heen hoor je dezelfde vraag: “Ben jij al klaar met kerst shoppen?” Elk jaar moet men elkaar overtreffen en je kunt natuurlijk niet met iets aankomen dat minder mooi (lees duur) is dan het jaar ervoor. En dat brengt het beste in de mens naar boven!

"Vrede op aarde" is de gedachte met kerst maar niet in de aanloop naar kerst. Zo bevond ik mij in een groot warenhuis waar diverse dames elkaar bijna de hersens insloegen om net dat ene laatste cadeau te bemachtigen. Elkaar gewoon de spullen uit de handen slaan zodat je wel loslaat en de ander er trots met het cadeau vandoor kan gaan.

Mooie kerstgedachte toch….

En het is...

Het is vandaag 8 december. New York gaat goedgemutst naar het werk, want een ijskoude wind perst zich tussen de hoge gebouwen en door de lange rechte straten. Het is de ergste val in temperatuur ooit gemeten (zegt men). Gisteren was het nog een comfortabele 40 gr.

Het is vandaag de 26e sterfdag van mijn muzikale held John Lennon. Bij de plek waar hij stierf, op de 72e straat, stond ik op de bus te wachten. Veel toeristen trotseren de wind om op deze dag een foto te nemen. Ik gok dat even verderop in Central Park, bij Strawberry Fields het waarschijnlijk nog drukker is.

Het is vandaag 8 december en het - voor ons - belangrijkste nieuws is dat Susanne vandaag een echo heeft gehad. Onze 19 weken oude baby in wording is kerngezond en vertoont nu al trekjes van beide ouders (t'is maar wat je erzelf in ziet). Op de echo was ook te zien wat het geslacht is.

En het is ... Een meisje.

Gingerbread en tough tough

Tijdens de eerste kerstlunch kwam Nederlands eten ter sprake. Een van Roelf's collegas had het typisch Nederlandse "crocket" geproefd. Dat vloeibare vlees was het smerigste dat ze ooit had gehad.

Om deze Nederlandse kolonie weer een beetje terug te winnen (zie deze grappige site), hebben wij de collega's van Roelf getrakteerd op echt sinterklaas-snoep: gevulde speculaas (filled almond cookie), pepernoten (pepper nuts) en taai taai (tough tough). In het begin waren ze nog een beetje aarzelend, maar als een schaap over de dam is... Uiteindelijk hebben we niks mee terug naar huis hoeven nemen.

Helemaal Knicks


De drie populairste sporten in dit land zijn ongetwijfeld: honkbal, football en basketbal. Het honkbalseizoen is met de World Series in oktober afgelopen en we moeten weer tot maart wachten tot het voorseizoen begint. In september is het American footballseizoen begonnen, maar die sport heeft ons nog niet kunnen boeien: te grote helmen, te grote schoudervullingen, te rommelig spel en een te schreeuwerig publiek. Daarnaast een sport die zichzelf football noemt, maar waarbij de bal bijna alleen maar met de handen wordt gespeeld, heeft iets verdachts.

Dan maar een keer naar basketbal. Er is één NBA ploeg in New York: de Knicks. En dan is precies wat dit team dit seizoen presteert: niks. Ze staan vierde in een divisie met vijf ploegen en ze winnen gemiddeld een op de drie wedstrijden. Zeker voor de ploeg met de duurste loonlijst uit de NBA is dit beschamend. Maar ja, als je geen of Nederlands basketbal gewend bent, maakt het niet uit naar welke NBA wedstrijd je gaat.

Afgelopen zaterdag gingen wij naar Madison Square Garden voor de wedstrijd van de Knicks tegen de nr. 5 de Toronto Raptors. Volgens de spelregels duurt een wedstrijd 4 keer 12 minuten, dus wij dachten na ruim een uur weer buiten te staan. Hier hadden we toch het showgevoel van de Amerikanen onderschat: pas na tweeëneenhalf uur stapten we de metro weer in. City Dancers, t-shirt tosses en oude basketbalhelden zorgden ervoor dat je je geen moment verveelde. Ondanks dat de Knicks tegen de nr. laatst speelden, hebben ze maar even op een voorsprong gestaan. In de laatste periode kwamen de Knicks bijna terug, maar wisten uiteindelijk toch met 100 – 103 te verliezen.