Bureaucratie en bruggen

Woensdag zijn we naar downtown Manhattan gegaan voor een confrontatie met de Amerikaanse bureaucratie. Eerst sleepte Larry ons naar de immigratiedienst om een werkvergunning voor Susanne aan te vragen. Omdat aan het eind van de werkdag er bijna geen rijen meer zijn, stonden we om 3 uur aan het loket. Helaas waren alle ambtenaren met verstand van zaken al voor 3 uur vertrokken, want we kregen alleen een formuliertje mee. Vervolgens naar de sociale dienst om voor Roelf een sofinummer aan te vragen (lang wachten, formulier, onvriendelijke ambtenaar).

Vlakbij het overheidskantoor verbindt de Brooklyn Bridge de wijken Manhattan en Brooklyn met elkaar. Het beeld wat wij allebei nog voor ogen hadden, was van de mensen die vluchten voor het stof van de WTC-torens (zie hiernaast).

De brug over de East River is gebouwd in 1870 - 1883. Destijds was het de grootste hangbrug ter wereld. De bouw heeft het leven van 6 mensen gekost, inclusief dat van architect Roebling. Voor meer feitjes en geschiedenis zie het artikel op Wikipedia over de brug. Niet alleen de brug zelf is erg mooi. Het uitzicht vanaf de brug is adembenemend. (ook de uitlaatgassen van het drukke verkeer onder de voetgangersbrug zijn adembenemend!). Walt Whitman omschreef dit uitzicht als: "het beste, doeltreffendste medicijn voor mijn ziel". En Walt heeft gelijk: Manhattan is mooier als je ernaar kijkt, dan als je er middenin staat. See for yourself:

"Hot town, snow in the City"

Voor zover wij weten ging het liedje van Joe Cocker over Summer in the City maar tot onze grote verbazing kwamen wij vanmiddag sneeuw tegen in de stad! Waarschijnlijk door tv- of filmopnamen, maar je staat wel even raar te kijken. Het zag er dan ook heel echt uit. Het voelde alleen heel anders aan, meer als poeder.

Vanmiddag zijn we naar de opnames van de Late Show with David Letterman geweest. Te gast waren Anne Hathaway (die speelt in The Devil wears Prada) en Jim Gaffigan (een of andere bekende komiek). Daarnaast was er een optreden van Dashboard Confessional, wij hadden er nog nooit van gehoord maar de jongen naast ons was duidelijk fan.

Sport op TV

Gisteren zagen wij de teleurstellende voetbalwedstrijd Portugal - Nederland. Alle WK-wedstrijden worden live uitgezonden. Daarnaast wordt er op TV en in de kranten regelmatig aandacht besteed aan het WK, ook nu de USA uitgeschakeld is.

Waar het weer in Nederland gespreksonderwerp nr.1 is, is sport dat in Amerika. Op de kabel hebben we nu zo'n 4 à 5 fulltime sportkanalen, waarvan 3 van ESPN. Daarnaast wordt op de normale zenders ook nog veel aandacht besteed aan sport. Om al die tijd te vullen worden naast de basketbal en honkbalwedstrijden op alle niveaus ook - voor Europese begrippen - vreemde sporten uitgezonden. Wat te denken van het WK domino (maar niet de vallende stenen variant) of diverse Poker kampioenschappen.

In dit opzicht wijken de sportzenders niet af van de overige zenders. Ook daar wordt de tijd tussen de paar normale programma's per dag opgevuld met onzin of reclame. Zelfs met 100 zenders komt het vaker voor dat er 'niets' op is, dan dat er wel iets op is.

The American Museum of Natural History.

Wat doe je als het warm is en het regent? Dan ga je cultureel verantwoord naar het museum. Vlakbij ons nieuwe huis (slechts 7 blokken) aan de rand van Central Park is een van de grootste natuurwetenschappelijke musea ter wereld.

Sinds de opening in 1877 heeft het complex zich uitgebreid over 4 huizenblokken en het bevat nu meer dan 30 miljoen opgezette dieren, dierenmodellen en andere artefacten.
In de hal staat een imposant afgietsel van een Barosaurus moeder (140 miljoen jaar oud) die haar jong beschermd.

We hopen dat het morgen beter weer is, koeler en droger. Morgen is de Gay Pride en die willen we natuurlijk niet missen. Kijken of er hier net zoveel mensen op de been zijn als de Roze Zaterdag in Zwolle. Speciaal voor dit evenement is The Empire State Building dit weekend in lavendel en wit gehuld, dit ter nagedachtenis aan de Aids-slachtoffers.

Huurcontract getekend!

Vanochtend zijn we nog één keertje wezen kijken in het appartement op de 11e waar we een oogje (en een optie) op hadden. We hadden dezelfde (maar dan op de 5e) woensdag al gezien.

Het uitzicht vanaf de 11e is echt fantastisch. En nu we de ruimte gevuld met meubels hebben gezien, zijn we overtuigd. Direct daarop hebben het huurcontract getekend. Vanaf de 15e juli wonen wij op stand in de Upper Westside.

New Yorkers onder de Peperbus??

Inburgeringscursus

Vandaag zijn we op cursus geweest: een Cross-cultural training van Berlitz. Om 9 uur stonden wij bij Rockefeller Center voor een privéles. De trainer is getrouwd met een Nederlander en kon ons daarom én Nederlands met ons spreken én heel goed de verschillen aangeven tussen Nederlandse en Amerikaanse gewoonten/gedrag. Makkie dus!
In een coffeeshop kregen wij allerlei praktische tips over het allerdaagse leven in New York. Hoe vind je een dokter (via netwerk), hoe vind je goede kapper (via netwerk), hoe vind je ditofdatzusenzo (via netwerk). Alleen hoe kom je aan een netwerk?
In de middag was "business culture" aan de orde. Amerikanen zijn erg praktisch ingesteld en oplossingsgericht, maar ze willen ook graag veranderen om het veranderen. Ze zijn pas hierarchisch als er een crisis is, maar ze kicken op crises. En de meeste Amerikanen kunnen niet echt tegen het Hollandse gevoel voor humor. Amerikanen lijken dus erg veel gemeen te hebben met Duitsers. Moesten we dan daarom zover verhuizen?
Een zinvolle dag!. En nu aan het huiswerk: de regels van baseball leren om een netwerk te kunnen bouwen.

Op huizenjacht

Vanmiddag zijn we met Larry op huizenjacht gegaan in de Upper Westside. Zigzag en kriskras door de wijk achter een nicht aanlopen, die alle huizen, restaurants, wasserettes, supermarkts van de buurt kent.
Van "highrises" (hoge modere appartementencomplexen) tot brownstones (Cosby-show huizen). Van goedkope alleen woonruimte appartementen ($1975) tot dure full-service appartementen ($3085). Wij hebben uiteindelijk 6 appartementen bezichtigd en voor de laatste hebben wij een aanvraag ingediend. Het is een redelijke ruime prewar (vooroorlogs gebouw) op de 11e verdieping met uitzicht over Downtown Manhattan, dichtbij Central Park en alle metrolijnen. Alleen de keuken is piepklein; het werkblad is 1 keukenkastje groot en hierin zit ook de gootsteen. Veel uit eten dus.

We kunnen allebei geen poot meer voor de ander zetten en gaan vanavond alvast een voorschot nemen op UWS cooking...

Dag 1 in the City that never Sleeps.

Ondanks dat we het gisteren hebben weten te rekken tot 9 uur 's avonds (plaatselijke tijd) waren wij vanmorgen om 4 uur al wakker. Wat doe je als je vroeg wakker bent? Nou gewoon op je gemak je koffers uitpakken, niet te snel want het is hier erg warm, ook om 4 uur in de ochtend.

Rond 9 uur zijn we eerst een beker koffie gaan halen en zijn toen een rondje gelopen. Via Times Square naar Central Park naar Ground Zero.

Op de plaats waar eerst de torens van het WTC stonden, wordt nu een nog hogere toren gebouwd. Zie http://www.wtcsitememorial.org/ voor de plannen.

Morgen gaan we op huizenjacht met Larry (the man who knows everything) en gelukkig is het morgen maar 84 F (28 C).

Live vanuit New York!

Na twee maanden van voorbereidingen zijn we aangekomen in New York, moe maar voldaan. De vlucht is zonder problemen verlopen zonder vertragingen (ondanks een bezoek van onze nieuwe president). Ons appartement is groter dan een postzegel en voorzien van alle gemakken. De supermarkt is dichtbij en zo klantvriendelijk dat je er je boodschappen kunt laten liggen om ze later op te halen. (ahum). De temperatuur is niet te harden. Het is 30C+ en daarmee drukkend warm.

Morgen gaan we eens lekker toeristje spelen en vanaf woendag gaan we op huizenjacht.

Het aftellen is begonnen.

De laatste week is aangebroken. Maandag 19 juni om 13.30 uur vliegt de KL-641 met twee blauwvingers in de buisnessseats naar JKF. Rond 15.25 uur plaatselijke tijd zullen wij aankomen in de City that never Sleeps.

Gisteren een dag in Amsterdam geweest voor het aanvragen van de visa. Vanmiddag kwamen beide visa per aangetekende post alweer retour. Snelle jongens die Amerikanen!

Thuis zijn we nu vooral aan het opruimen en de boedel aan het verdelen. Wie krijgt de t.v., wie de strijkbout en wie krijgt de sjoelbak. Ruimt wel lekker op! Vrijdag a.s. komt er een verhuizer die alles gaat inpakken en dan zal de inboedel per schip naar de VS gaan. Zaterdag gaan we de laatste spullen naar Zwolle verhuizen, en sluiten we voorlopig voor het laatst de voordeur van ons huis. Wel een raar idee hoor. Volgende week op dit moment (van typen) zitten we heel veel km westelijker.