Lekker weg in eigen land

Afgelopen week waren we weer even in Nederland. Even geen sneeuw, maar regen. Even geen hamburgers, maar Hema-worst. Even geen Engels spreken, maar Nederlands. Gewoon even lekker weg in eigen land.

De vlucht naar Nederland begon al goed: In de stad New York lag ongeveer 4 cm sneeuw, wat tot verkeersdrukte leidde. In de rest van het noordoosten lag echter veel meer sneeuw, waardoor enkele vliegvelden gesloten waren. Op JFK airport waren ze daar echter niet op voorbereid en waren alle gates bezet of waren de slurven bevroren. Het vliegtuig dat naar Amsterdam zou vliegen kon daarom nergens uitladen en de passagiers uit Amsterdam hebben nog 4 uur in het vliegtuig op de baan gestaan. Ook het vliegklaar maken duurde door alle sneeuw en ijzel een eeuwigheid, met als gevolg dat we met 6 uur vertraging vertrokken voor een vlucht van ruim 6 uur. Uiteindelijk hadden we nog geluk, want in de dagen erna is de vertraging soms opgelopen tot 11 uur.

Eenmaal weer in Nederland merk je hoe snel je went aan sommige dingen:
- geen files omdat je altijd met het OV gaat
- kassieres die je boodschappen inpakken
- prijzen inclusief bediening en belasting
- een normaal looptempo
- geen obers die je om de 5 minuten vragen of alles nog okay is en
- ineens moeten oppassen wat je zegt, omdat de mensen om je heen ook Nederlands verstaan.

Zoals altijd duurt een vakantie veel te kort, maar we hebben ervan genoten om de familie en vrienden weer eens in levende lijve te spreken. Bellen, e-mailen en MSN-en zijn erg makkelijk, maar er gaat niks boven persoonlijk contact.

Zondagmiddag konden op de terugreis weer wennen aan de Amerikaanse terreur-paranoia. Schoenen uit, riem af, detectiepoortjes, niet meer meer dan 2 mensen in het gangpad en een batterij formulieren. Toch lekker om weer thuis te zijn.

The big game

Afgelopen zondag was de grote wedstrijd. Nee, niet Ajax-Feyenoord, maar de 41e Superbowl. De Superbowl is de Champions League finale van het American Football.

American football is die sport die lijkt op rugby, waarbij kerels met overdreven grote helmen en overdreven schoudervullingen elkaar de bal afpakken en dan hard weglopen. Een wedstrijd van 4 keer 15 minuten duurt met alle pauzes en onderbrekingen zo’n 3 ½ uur. Waarom het de naam “football” krijgt, is een raadsel, want alleen de aftrap en de field goal gebeurt met de voeten. (Nee, ik ben niet zo’n fan)

De superbowl is de best bekeken televisieavond van het jaar. De tv begon al om 11 ’s ochtends met voorbeschouwingen. Toen om 6 uur ’s avonds de wedstrijd begon was er waarschijnlijk geen zak chips of sixpack bier meer te krijgen in de supermarkt. Tijdens de rust treedt er altijd een superster op. Dit jaar was het Prince. Twee jaar geleden was het Janet Jackson, een optreden dat nog altijd veel losmaakt.

Omdat de hele gebeurtenis zoveel kijkers trekt, is de reclamezendtijd verschrikkelijk duur. De grote adverteerders doen dan ook extra hun best om de commercials extra leuk te maken en daarmee ook het vrouwelijk publiek aan de buis te kluisteren. Op Youtube kun je de leuksten nog een keer zien.

De Superbowl XLI werd gehouden in Miami. Ook zonder orkaanseizoen kan het in Florida behoorlijk regenen. De Indianapolis Colts konden iets beter tegen de regen dan de favorieten Chicago Bears (29 – 17). Het goede nieuws is dat nu het seizoen voorbij is en dat de honkballers weer van stal worden gehaald.

Groundhog Day

Vandaag (2 feb) is het Groundhog Day. Het is de dag waar marmottenracer Fred Oster en Rijnmond weerman Ed Aldus samenkomen. Het verhaal gaat dat - als op deze dag een bosmarmot (de groundhog) uit zijn hol kruipt en schrikt omdat hij zijn eigen schaduw ziet - hij weer terug zijn hol in kruipt en de winter nog 6 weken duurt. Als hij niet schrikt, is de lente in aantocht.

Chuck, de Groundhog uit de Staten Island Zoo heeft het in de afgelopen 25 jaar (naar eigen zeggen) 84% van de keren juist gehad. Hij voorspelde een snelle lente. We zijn benieuwd.