Verkeersregels

Op de verkeerslichten na, is het New Yorkse verkeer vooral zelfregulerend. Mensen trekken zich weinig aan van de meeste verkeersregels. Zelfs aan loeiende ambulances of brandweerauto's geeft men nauwelijks ruimte. Om toch op te vallen, laten deze hulpverleners zich op de meest vreemde en irritante manieren horen.

Toen ik begin juli een tweedaagse cursus had, zei de cursusleidster - die niet uit New York kwam - dat New York een geweldige stad was, mede omdat je hier ongestraft door rood kon lopen. En door rood lopen is hier ook makkelijker, omdat bijna alle straten éénrichtingverkeer hebben. Als er geen auto's aan komen, dan kun je oversteken. Bij de straten waar auto's van twee kanten kunnen komen, staan dan ook borden dat je moet wachten op het stoplicht! Mocht je een auto over het hoofd hebben gezien, dan krijg je een mini-claxonconcert.

Claxonneren is een tweede natuur van New York's automobilisten. Bij de kleinste opstopping, toetert al gauw de hele rij. En dat terwijl 'honken' verboden is, op straffe van $350 boete (zie foto).

Een van de verkeersregels waar men zich wel braaf aan houdt, is de schoolbusregel. Als een gele schoolbus stopt om kinderen te laten uitstappen, branden de rode lichten op de bus en verschijnt er een stopbord. Al het verkeer, inclusief brandweer, politie en ambulances, is verplicht om te stoppen totdat de kinderen veilig op de stoep staan.

De stad is nu aan het experimenteren met rood-lichtcamera's om toch enig toezicht te houden op de dagelijks twee tot drie miljoen auto's in Manhattan. Wellicht een nieuwe bron van inkomen om de staatsschuld tot normale proporties terug te brengen?

Gegroet!

Ergens in juni is er een onderzoek geweest waaruit bleek dat New Yorkers de vriendelijkste stedelingen van de wereld zijn. Niet alleen zijn ze bereid om de deur voor je open te houden of iets op te rapen voor je, maar vooral omdat ze iedereen vriendelijk groeten.

De meest gebruikte groet voor onbekenden is niet "Hi" of "Good morning", maar "How are you?" Het standaard en enige gewenste antwoord is dan ook "Fine, how are you?" of "Fine, thank you!" Het wordt echt overal gebruikt, zelfs als je een winkel binnenloopt. Natuurlijk zijn deze mensen niet echt geïnteresseerd in hoe het met je gaat, maar het komt - zeker op bezoekers - erg vriendelijk over.

En hoe het met ons gaat? Fine, thank you!

Lokaal nieuws

Een klein drama heeft zich afgespeeld in Central Park.

Dé toeristische trekpleister in het park zijn de romantische paardenkoetsjes. Ze rijden je langs alle bezienswaardigheden van het park. Dat scheelt een hoop wandelkilometers in het 4 km lange en 0,8 km brede park. De paardenkoetsjes staan geparkeerd bij Central Park South, maar op een warme dag kun je ze (helaas) van verre ruiken.



Een van de paarden, Juliet, hobbelde al 20 jaar door het park, toen zij afgelopen vrijdag in elkaar zakte. De koetsier belde met de dierenarts die de koetsier opdracht gaf om het paard met de zweep te blijven slaan. Vele voorbijgangers waren ernstig verontwaardigd en schreeuwden tegen de koetsier. Ook een agent had bijna zijn wapen getrokken om de koetsier te arresteren wegens dierenmishandeling. De dierenarts kon dit voorkomen. Er wordt wel een officieel onderzoek ingesteld.

Juliet is nog een paar keer opgestaan, maar zakte telkens weer neer. Onder een deken van het Ritz Carlton en in een politie trailer is ze naar haar stal gebracht. Ze heeft het einde van de dag niet meer gehaald.

15-bite Hotdog

Je kunt gasten niet met een lege maag laten vertrekken dus voordat John en Marjo naar het vliegveld gingen zijn we eerst nog gaan lunchen bij The Brooklyn Diner. Dit is een echt Amerikaans restaurant uit de jaren 50 met veel chroom en neonverlichting aan de buitenkant. In gedachten zie je “de Fonz” al zijn haren kammen voor de jukebox.

Op de menukaart stond ook de 15-bite Hotdog. Ik weet niet hoe mensen deze hotdog in 15 happen weten naar binnen te werken maar het was gewoon angstaanjagend! Toen de ober mij zag kijken vertelde hij doodleuk dat Shaquille O’Neil (de basketballer) 3 hotdogs achter elkaar op eet. We moesten nog wel wat ruimte overhouden want we mochten de beroemde cheesecake niet missen. Na een kwart hotdog kon er geen druppel meer bij laat staan een cheesecake.

11 september

Gisteren was het 5 jaar geleden dat een terroristische aanval de twee WTC torens tot één hoop puin maakte. Op veel manieren werd stond men hier gisteren bij stil. Op de website van nieuwszender CNN kon je de beelden van 5 jaar geleden weer van minuut tot minuut bekijken, alsof het 5 jaar geleden was. President Bush bracht een bezoek aan een brandweerkazerne en op Ground Zero werden alle namen van de slachtoffers voorgelezen. 's Avonds was er de Tribute of Light (zie foto)

Toch neemt de aandacht van de niet-direct betrokkenen steeds meer af. Tijdens het tijdstip van de aanslagen baanden bijna alle New Yorkers zich net als altijd een weg door het drukke verkeer. Op televisie werden de American Footballwedstrijden beter bekeken dan alle programma's over 9/11. De kantoren in Downtown werkten tijdens de ochtenduren gewoon op volle kracht.

Na de 5e anniversary kan Amerika weer verder met de andere nasleep van de aanslagen op de Twin Towers: de oorlog in Irak. Het aantal Amerikaanse gesneuvelde militairen is nu al bijna net zo hoog (2661) als het aantal slachtoffers uit de Twin Towers (2973).

Cowboy van Times Square

Deze week hebben wij onze eerste bezoekers over uit Nederland. Ze krijgen natuurlijk een grand tour van de stad. En waar kun je zo'n tour beter beginnen dan op Times Square. De dames kregen een warm welkom (en een kneepje in de billen) van de rasartiest The Naked Cowboy. Hij moet het niet van zijn muziek hebben, maar meer van de vrouwen die graag met hem op de foto gaan.

US Open

Ondanks dat het gisteren Labor Day was moest er door sommigen toch hard gewerkt worden. Serena Williams en Amélie Mauresmo moesten onderling uitmaken wie van de twee doorging naar de kwart finales van de US Open. Daarna moesten Lleyton Hewitt en Richard Gasquet het tegen elkaar opnemen voor plaatsing in de kwart finales bij de heren.

Flushing Meadow, zoals het gebied rond het US Open terrein heet, was in de jaren 20 van de vorige eeuw nog een weerzinwekkend oord met zoutmoerassen en hopen smeulend afval. Het stonk er naar rottend vuilnis en ’s nachts hing er een onheilspellende rode gloed. Nadat het hoofd van de NY parken het gebied het vuilnis heeft laten weghalen, het moeras heeft laten droogleggen en gezorgd dat er riolering kwam kon het gebied zich herstellen. In 1939 werd op deze plek de 1e Wereldtentoonstelling gehouden en later in 1964 nog eens.

Maar terug naar het heden. Dankzij een paar gratis kaarten waren wij getuige van het gevecht tussen Serena Williams en Amélie Mauresmo. Mauresmo is als eerste geplaatst en heeft dit jaar nog geen Gram Slam verloren. Als ze ook de US Open op haar naam weet te zetten dan heeft ze dit jaar alle grote tournementen weten te winnen. Een Gram Slam op zich!.

Nadat Mauresmo zichzelf naar de kwartfinales had geslagen kwamen Lleyton Hewitt en Richard Gasquet aan slag. Deze wedstrijd hebben we niet helemaal uitgezeten en heeft tot 1 uur in de nacht geduurd. Hewitt is door naar de kwartfinales en Gasquet is inmiddels weer onderweg naar zijn stokbrood en stinkkaas in Frankrijk.

Dag van de arbeid 2

Gisteren was het Labor Day, zeg maar Dag van de Arbeid. Arbeid en iets bereiken staan hoog in het vaandel bij de gemiddelde Amerikaan. Amerika is het land van de onbegrensde mogelijkheden, dus er wordt van je verwacht dat je die mogelijkheden aangrijpt en er wat mee doet. Niets doen is ondenkbaar - veel meer dan in Nederland.

Verbaasd was ik dan ook dat er in zo'n snelle stad zoveel mensen zijn die een bijna-niets-doe-baantje hebben. Een van de sprekendste voorbeelden is de "doorman". De functieomschrijving van deze baan is kort: sta bij de deur. Ze houden de deur voor je open, nemen je boodschappen of pakketjes aan en wensen je een goedemorgen. Volgens mij uit pure verveling staan deze mannen 's ochtends en 's middags de stoep schoon te spuiten. Andere bezigheidstherapie is het dagelijks poetsen van de koperen brandkraan. Geen wonder dat New York zo'n schone stad is.

In het kantoor waar ik werk zitten bij een van de zij-ingangen dagelijks drie mensen achter de balie. Bij de toegangspoortjes staat nog eens een beveiliger. Alleen de liftboy mist nog. In winkels zijn ook uitdagende functies te vinden. Wat te zeggen van de man die het bordje hooghoudt waar de rij voor de kassa begint of de man aan het einde van de rij, die vertelt welke kassa je moet hebben. Wat een service.

Ook de overheid kan er wat van. Sms'ende politiemensen in het metrostation, verkeersregelaars op kruispunten met verkeerslichten. Aanvraagprocedures voor werkvergunningen waar je automatisch recht op hebt.

Je vraagt je toch af hoe het komt dat er nog werklozen zijn in deze stad.

Dag van de arbeid

Maandag is Labor Day, een nationale feestdag. Zoals elke feestdag is er ook Labor Day overal uitverkoop.

Labor Day betekent voor veel Amerikanen dan ook alleen het einde van het zomer- en vakantieseizoen. Scholen en universiteiten beginnen weer en ook het American Footballseizoen begint deze week.

Bijna overal in de wereld wordt Dag van de Arbeid op 1 mei gevierd. Maar, in de VS was men bang voor rellen en de groeiende socialistische beweging en dus heeft men voor de eerste maandag in september gekozen.