Verkeersregels

Op de verkeerslichten na, is het New Yorkse verkeer vooral zelfregulerend. Mensen trekken zich weinig aan van de meeste verkeersregels. Zelfs aan loeiende ambulances of brandweerauto's geeft men nauwelijks ruimte. Om toch op te vallen, laten deze hulpverleners zich op de meest vreemde en irritante manieren horen.

Toen ik begin juli een tweedaagse cursus had, zei de cursusleidster - die niet uit New York kwam - dat New York een geweldige stad was, mede omdat je hier ongestraft door rood kon lopen. En door rood lopen is hier ook makkelijker, omdat bijna alle straten éénrichtingverkeer hebben. Als er geen auto's aan komen, dan kun je oversteken. Bij de straten waar auto's van twee kanten kunnen komen, staan dan ook borden dat je moet wachten op het stoplicht! Mocht je een auto over het hoofd hebben gezien, dan krijg je een mini-claxonconcert.

Claxonneren is een tweede natuur van New York's automobilisten. Bij de kleinste opstopping, toetert al gauw de hele rij. En dat terwijl 'honken' verboden is, op straffe van $350 boete (zie foto).

Een van de verkeersregels waar men zich wel braaf aan houdt, is de schoolbusregel. Als een gele schoolbus stopt om kinderen te laten uitstappen, branden de rode lichten op de bus en verschijnt er een stopbord. Al het verkeer, inclusief brandweer, politie en ambulances, is verplicht om te stoppen totdat de kinderen veilig op de stoep staan.

De stad is nu aan het experimenteren met rood-lichtcamera's om toch enig toezicht te houden op de dagelijks twee tot drie miljoen auto's in Manhattan. Wellicht een nieuwe bron van inkomen om de staatsschuld tot normale proporties terug te brengen?