Slechte paparazzi

Vandaag is in NY de jaarlijkse uitreiking van de MTV Music Awards in de Radio City Music Hall. Nu is het al weer even geleden dat ik naar MTV keek en ben dus ook niet meer echt op de hoogte van wie “hot” is en wie niet.

Nadat ik met Roelf was wezen lunchen liepen we samen terug naar zijn werk. Naast het gebouw waar Roelf werkt zit één van de duurste hotels van NYC, te weten The Mandarin. Hier bevindt zich ook de duurste hotelkamer van NYC. Buiten stonden een aantal mensen achter een dranghek te wachten met hun fototoestel in de aanslag.

Niemand minder dan Beyoncé heeft een appartement in The Mandarin. Daarnaast zouden er ook nog andere beroemde gasten zijn. Ik raakte met een stel meiden aan de praat en ze waren helemaal uitgelaten over alles wat maar beroemd was. Op een gegeven moment kwamen Little John (?), Queen Latifa, André 3000 (Outkast) en The Rock en de knokige Nicole Richie (kan iemand haar iets te eten geven!) naar buiten. De enige die ik me bekend voorkwam was The Rock en ik moet eerlijk zeggen dat hij van een afstandje toch knapper is dan op het scherm. Ik moet toch meer magazines gaan lezen en goed onthouden hoe iedereen er uit ziet want op deze manier loop ik alles wat beroemd is gewoon voorbij!

Praatjes vullen geen gaatjes

De media houden zich even stil rond de herinnering aan 9/11, want het is een jaar geleden dat orkaan Katrina het zuiden van de VS trof. Tijdens de Katrina-ramp werd de burgemeester Ray Nagin van de zwaar getroffen stad New Orleans wereldberoemd door zijn harde uitspraken over het falen de staat Louisiana en de federale overheid.

Bij de terugblik op de ramp liet Ray weer een staaltje van zijn stoere praat horen. Tijdens een interview met het actualiteitenprogramma 60 minutes vroeg de interviewer waarom de wederopbouw zo lang duurde en waarom er nog steeds auto’s ondersteboven op straat lagen. Daarop antwoordde Nagin: "You guys in New York can’t get a hole in the ground fixed and it’s five years later. So let’s be fair."

Dat was een trap tegen het zere been van New Yorks burgemeester Bloomberg en menig New Yorker en Nagin moest zich al snel weer verontschuldigen voor de botte uitspraak. Inmiddels komt Ernesto al weer richting Florida (zie hieronder). Maar als die is overgewaaid, kan de media zich weer vol richten op 9/11.

US Open

Het is weer zover. Het laatste Grand Slam toernooi van het jaar is vandaag weer van start gegaan. Het is dit jaar alweer het 125e toernooi. Ooit begonnen als US National Championships, het rijkste tennis evenement voor amateurs en professionals, is het toernooi nu uitgegroeid tot een waar Grand Slam toernooi.

In augustus 1881 werd in Newport in het Newport Casino de 1e US National Singles Championship gehouden. Uiteraard was in die tijd het toernooi alleen voor mannen, hoewel de vrouwen niet lang op een eigen toernooi hebben hoeven wachten. In 1887 was het 1e vrouwentoernooi. Alleen leden van de nationale tennisbond mochten in het toernooi meedoen.

Tegenwoordig heb je 5 verschillende wedstrijden nl. mannen, vrouwen, mannen dubbel, vrouwen dubbel en gemixt. Dit jaar is ook het laatste jaar dat de Amerikanen kunnen genieten van hun “volksheld” Andre Agassi. De kameleon van het tennis gaat op 36 jarige leeftijd afscheid nemen en genieten van zijn gezin en zijn $ 31.110.975 die hij bij elkaar getennist heeft.

Bezitters van een American Express card maakten kans op 2 gratis kaarten voor de US Open. Het geluk is met de dommen en zodoende zijn wij de trotse bezitters van 2 kaarten voor de wedstrijd van maandag 4 september om 7 uur in de avond. Geen idee wie er dan speelt maar het is toch wel gaaf om een keer mee te maken.

Dukes of Hazzard in New York?

Vele uren heb ik voor de tv gezeten kijkend naar de oranje 1969 Dodge Charger ‘General Lee’ uit de serie The Dukes of Hazzard (waarvan ook een totale mislukte film gemaakt is). Bo & Luke Duke waren in deze auto de politie elke keer te snel af.

Wellicht is dit de echte reden geweest voor de NYPD om de 2006 versie van de Dodge Charger als nieuwe politiewagen aan te schaffen. Maar of New York’s finest in het drukke stadsverkeer met deze auto de topsnelheid van140 – 150 mijl per uur (=225 – 240 km/u) haalt, is te betwijfelen. Het grote voordeel van de $18.000 (€ 14,000 !) kostende auto’s is dat ze snel accelereren en daarom makkelijker hardrijders kunnen bijhouden.

Jaja, wellicht kunnen ze met de nieuwe auto deze “most wanted” eindelijk bijhouden?

Popcorn en tissues

Zaterdagavond zijn we naar de film ‘World Trade Center’ gegaan. De film gaat over twee politieagenten van de Port Authority die zijn opgeroepen om mee te helpen met de evacuatie tijdens de aanslagen van 11 september 2001. Het is gebaseerd op de verhalen van twee van de twintig mensen die levend uit de puinhopen zijn gehaald.

Om de film in New York te kijken is een vreemde ervaring. Herinneringen aan 9/11 zijn op veel plaatsen in de stad te zien, al weten veel Amerikanen niet meer welk jaar er bij deze datum hoort.

De film riep veel emoties op bij het publiek. De zaal was bij het begin van de film bijna helemaal gevuld, maar bij het zien van de beelden van de ramp, verlieten een aantal mensen de zaal. De bezoekster naast ons had naast haar beker met popcorn een doos met tissues klaarstaan. Na afloop van de film werd er geapplaudiseerd voor de politie- en brandweermensen die het leven lieten.

De foto hieronder is van 7 maanden voor de aanslagen:

2 maanden

Vandaag zijn we twee maanden in New York, maar voor het gevoel lijkt al het al veel langer. Je merkt het al bijna niet meer dat je op een ander continent of in een wereldstad woont. Zeker als het dagelijks leven zijn beloop neemt en je meesleurt in de New Yorkse snelheid, moet je af en toe even stilstaan om te beseffen waar je nu eigenlijk bent. Die stilsta-momenten zijn bijvoorbeeld als je ’s avonds uit je raam kijkt en de lichtjes van Downtown ziet. Tja, da’s toch wat anders dan de Sassenpoort.

Afgelopen donderdag hadden we ook zo’n momentje. Tijdens onze wekelijkse lunch-date zaten we bij een Italiaans restaurantje aan de 57ste straat, toen opeens Kurt Russell en Goldie Hawn (zie foto hieronder van de 2 in hun jongere dagen) binnenkwamen. De twee gingen 3 à 4 tafels bij ons vandaan zitten en konden rustig van de lunch genieten. Tja, dat zou in Rotterdam niet zo snel zijn gebeurd.

You've been phone beeped

's Ochtends staat onze wekkerradio afgestemd op het New Yorkse radiostation Z100. Het favoriete onderdeel van de ochtend is de 'phone tap', waarin luisteraars hun ex-en, echtgenoten of ouders voor de gek kunnen houden. Niet echt origineel, maar wel erg leuk.

Het slachtoffer wordt geconfronteerd met een van zijn/haar grootste ergernissen of angsten: het onbetaald zijn van schulden, strafbare feiten van hun kinderen, vervelende ziektes. De verzonnen verhalen gaan redelijk ver en bijna altijd gaan de slachtoffers verbaal door het lint. Maar dat hoor je niet omdat alles wordt weggepiept.

Het is hier strafbaar om tussen 6 uur 's ochtends en 10 uur 's avonds 'indencency or profanity' op tv of de radio uit te zenden. Obscene uitzendingen zijn altijd verboden. Dus worden scheldwoorden weggepiept en bloot op TV wordt onherkenbaar gemaakt. Waarschijnlijk is de talkshow van Jerry Springer kampioen in piepen en blokken.

Het Amerikaanse Commissariaat voor de Media (FCC) ziet erop toe dat TV- en radiozenders zich hieraan houden. Voor overtredingen, zoals Janet Jacksons Nipplegate, worden fikse boetes uitgedeeld. Als gevolg van Nipplegate worden live evenementen nu met enkele minuten vertraging uitgezonden, zodat eventuele onfatsoenlijkheden eruit geknipt kunnen worden. Ook is in TV's een V-chip verplicht. De V-chip kan zo worden ingesteld dat programma's met een bepaalde leeftijds-rating geblokkeerd worden.

Voor taalliefhebbers: op http://en.wikipedia.org/wiki/Profanity#Dutch staat hoe vloeken in Nederlands zich onderscheidt van andere talen. Pas op: adult language!

En dat is 5!

Vandaag hebben wij de laatste van de 5 New Yorkse 'boroughs' bezocht. Na Queens, Manhattan, the Bronx en Brooklyn maakt Staten Island het lijstje compleet.

Voor veel Manhattanites is Staten Island niet veel meer dan de aankomstplaats voor de ferry. Al wonen er ongeveer net zoveel mensen als in Den Haag en heeft SI de snelst groeiende bevolking van de stad, toch is SI de minst bekende borough van de stad. Dat is ook niet zo verwonderlijk, want eenmaal op SI is er niets meer dat aan de Big Apple doet herinneren: veel groen, veel vrijstaande laagbouw, kronkelige wegen en op zaterdag is er niet veel te beleven.

Ondanks de onaantrekkelijke bestemming zijn de oranje boten van de Staten Island Ferry redelijk druk. De reden hiervoor is de route van de gratis veerboot die langs Ellis Island en het Vrijheidsbeeld vaart. Op de boot heb je een prachtig uitzicht op Lower Manhatten (zie foto). Veel mensen nemen niet de moeite om het eiland op te gaan. Ze varen in een uurtje op en neer. Tijdens de 'security annoucement' op de boot wordt dan ook al gezegd dat iedereen van de boot afmoet. Diegenen die direct weer terug willen, moeten via de vertrekhal weer opnieuw aan boord.

Herkenbaar ?!?

Iedereen die wel eens in het buitenland is geweest, weet dat je op de één of andere manier de Nederlanders er altijd tussenuit pikt. Net als dat je Duitse toeristen ook van een afstand herkent.

Nu stond ik gisteren in de sportschool in mijn onderbroek, op het punt om onder de douche te gaan, toen ik in het Nederlands werd aangesproken. Het bleek een Nederlands meisje te zijn die al jaren in New York woont. Toen ik haar vroeg waarom ze dacht dat ik Nederlandse was, antwoordde ze:”wij Nederlanders lijken toch allemaal op elkaar”. Alleen de dame in kwestie heet Bijou en ze is van Surinaamse afkomst!

Zal het dan toch waar zijn?

Zoals het klokje thuis tikt.....

Alle dozen zijn eindelijk uitgepakt en zoals je hebt kunnen lezen hangen er zelfs al schilderijen aan de muur! Bijgaand een foto om de Make-over compleet te maken.

Weekend

De meteorologen zeggen dat de hittegolf voorbij is, maar ook dit weekend was het weer erg warm en vochtig.

Vrijdag vierde PwC New York zijn jaarlijkse Promotion Day, een dag om alle promoties van het kantoor te vieren. Dit jaar waren er precies 1,000 promoties. Je moet wel een accountantskantoor zijn om precies op dat aantal uit te komen. Het Javits conference center was afgehuurd voor toespraken, applaus, meer toespraken en nog meer applaus. De jaarlijkse gastspreker was niemand minder dan de 69-jarige Bill Cosby, die een half uurtje vulde met terugkijken naar zijn promoties. Daarop volgde een groot feest voor de ruim 3,000 aanwezigen.

Zaterdag zijn we naar Coney Island geweest. Coney Island was aan het begin van de vorige eeuw het amusementscentrum van New York (en misschien wel de hele oostkust). Na de oorlog is het in verval geraakt, maar de laatste jaren probeert men weer iets van de oude glorie terug te krijgen. Maar tegenwoordig is het niet meer dan een permanente kermis met veel schietkramen en een veel te druk strand. De grootste attractie van het schiereiland is misschien nog wel de originele Nathan's, de beste hotdogverkoper van New York en organisator van de hotdog-eetwedstrijd (zie 4 juli).
's Avonds zijn we op stand gaan eten bij Morton's Steakhouse. De ober gaf ons een live presentatie van al het eten dat op het menu stond. De reeds geslachte steaks waren geen probleem, maar de nog levende kreeft - die ons lag aan te staren - was toch wel even slikken.

Aan het eind van de zondagochtend hebben we een aantal schilderijen en foto's opgehangen, wat helaas niet van een leien dakje ging. Nadat alle schilderijen hingen, waren we zo 'into' moderne kunst dat we een van de grootste collecties moderne kunst ter wereld hebben bezocht in het MoMA (Museum of Modern Art). Hier hangen een aantal zeer beroemde werken van Van Gogh, Matisse, Gauguin, Magritte, Warhol, Picasso, Dali etc. Ze hebben ook een hele collectie met allerlei allerdaags design. Een van onze favorieten was deze van Rene Margritte.

Take me to the ballgame

Van Roelf’s baas hadden we kaartjes voor een Yankees honkbalwedstrijd gekregen. De 104e wedstrijd van het seizoen was tegen de Toronto Bluejays, de enige Canadese club in de MLB. Met de metro gingen wij naar de Yankee Stadium in the Bronx, waar om 7.05pm de wedstrijd begon.

Een honkbalwedstrijd duurt al gauw 2 ½ tot 4 uur, maar er is genoeg show en amusement om de wedstrijd heen. De avond begon met de orgelversie van het Canadese en Amerikaanse volkslied. Tussen de innings waren er allerlei quizes, danswedstrijdjes, loterijen e.d. te zien op de grote TV-schermen. Door het hele stadion lopen alsmaar schreeuwende hotdog-, drank-, pinda- en ijsverkopers. In de helft van de 7e inning mochten we nog een keer gaan staan voor “God Bless America” in de 7th Inning Stretch. Kortom: je verveelt je geen moment; je komt zelfs ogen tekort.

Yankee Stadium biedt plaats aan ongeveer 57.000 mensen. De plaatsen zijn een stuk ruimer dan in de Nederlandse stadions. Er is airco in het stadion (wat helaas op een minimum werd gehouden ivm de hittegolf.) Er zijn geen hekken, geen uit- en thuisvakken. Supporters van beide clubs zitten naast elkaar, waardoor er een hele sportieve sfeer hangt. Echt een verademing in vergelijking met een Nederlandse voetbalwedstrijd.

De Yankees versloegen de Canadezen met gemak (7-2).

Hittegolf

We hebben er allemaal last van gehad of we hebben er nog steeds last van. Het warme weer. Is het te koud lopen we te klagen, is het te nat lopen we te klagen en ja, is het te warm dan lopen we ook te klagen.

New York gaat namelijk gebukt onder een hittegolf. De afgelopen drie dagen waren de temperaturen 95 - 100 gr. F (=35 - 38 gr. C) en dat gaat nog zeker twee dagen duren. Door de hoge luchtvochtigheid kan de gevoelstemperatuur kan oplopen tot 110 - 115 gr. F (=43 - 46 gr. C).

Hoe warm is dat? Iedereen die een bril draagt kent het vervelende feit dat als je in de winter van een warme ruimte naar buiten gaat, je bril beslaat. Gisteren gebeurde het andersom. Ik kwam uit een "koele" winkel en toen ik op de stoep stond besloeg mijn bril.

Twee weken geleden werden we ook al getrakteerd op een iets kleinere hittegolf. De airco's in de stad snorden zo hard dat naar schatting 100.000 mensen in Queens ruim een week zonder elektriciteit moesten leven.

Om een nieuwe 'blackout' te voorkomen heeft de stad iedereen opgeroepen om spaarzaam met stroom om te gaan. De skyline is 's avonds nu een stuk donkerder. Voor de bevolking worden speciale cooling centers ingericht en de zwembaden zijn extra vroeg en laat open.

Wat hier lokaal nieuws is, schijnt elders wereldnieuws te zijn. Terwijl Amerika en Europa lijdden onder een hittegolf en waar de stroom in hele steden uitviel, is er ruimte in de Telegraaf voor het uitvallen van de stroom voor 1% van de New Yorkse bevolking. En ook de huidige maatregelen tegen de hitte schijnen ineens een 'noodtoestand' te zijn.

Intussen verpest de hittegolf niet alleen het buitenleven, maar ook ons uitje vanavond naar een honkbalwedstrijd van de New York Yankees. Het stadion doet mee aan stroombesparing en daarom gaan de tv-schermen en scoreborden alleen aan indien nodig en wordt ook de stadion airco (!) op laag gezet.

Oh, verschrikkelijke hitte!