Terug naar start?

Afgelopen maandag kwam de verhuizer. Zo'n beetje de laatste stap in de terugverhuizing. De meeste meubels staan weer op hun oude plek, maar het voelt nog wel een beetje vreemd om weer in je oude huis te wonen. Wennen aan de geluiden en de stilte, de buren en de buurt. Vertrouwd maar toch weer opnieuw wennen aan alles.

Zo gaat het ook in het dagelijks leven. Voor sommigen ben je nooit weggeweest en moet je moeite doen om de kleine veranderingen die er in anderhalf jaar tijd hebben plaatsgevonden, je ineens eigen te maken:
- nieuwtjes die niet hebt meegekregen
- reclames die iedereen meeblaat (goeiemoggel?!)
- nieuwe procedures en collega's op het werk, die voor je oude collega's al de normaalste zaak van de wereld zijn ("dan moet je even in dat programma kijken")

Aan de andere kant moet je bij sommige zaken weer helemaal opnieuw beginnen.
- Opnieuw inschrijven bij gemeente (duurt zo'n 2 tot 3 weken)
- Inschrijven bij de kinderopvang (kan pas na inschrijving in de gemeente en duurt dan 4 weken tot 9 maanden)
- Werk zoeken (kan pas na plaatsing bij kinderopvang)
- Nieuwe telefoon, internet en tv-aansluiting (duurt zo'n 2 weken tot een maand)
- De hele papierwinkel op het werk (en dan maar hopen dat je salaris op tijd is)

Het zal dus nog wel even duren voor we weer helemaal op de rit zijn maar het begin is er.

Inburgering

Sinds het eerste weekend van januari slapen we weer met z’n drietjes in Rotterdam. Heel langzaam wordt het huis gevuld met meubels en andere spullen, deels oude vertrouwde (zoals het iets te grote bankstel) en deels nieuwe (zoals traphekjes voor ons achteruitkruipertje). Maandag de 21e wordt de container met het verhuisgoed uit New York voorgereden. Die stond al sinds 1 januari in een loods in de haven van Rotterdam, maar het heeft uiteindelijk nog ruim 2 weken geduurd voordat de douane die vrijgegeven heeft.

Naast al het materiele komt ook het leven in Nederland weer in een normaal ritme, al is het wel een herontdekkingsreis. Welke producten gebruikten we ook al weer? Oh ja, rode kool smaakte in Nederland veel zoeter. Wennen aan de ruimte en aan de trappen in huis. Reizen naar het werk in de auto ipv de metro. Glimlachen om het Nederlands-Engels wat mensen spreken (Bèrèk Obèma ipv Barack Obama), maar ook oppassen wat je zegt, omdat iedereen hier Nederlands verstaat. Weer het Nederlands “recht-door-zee”, maar ook Nederlandse kneuterigheid. Kleine kopjes koffie en welk muntje is ook al weer 20 eurocent?

Als New York op televisie is, denken we toch met enige heimwee terug aan die geweldige stad en de geweldige tijd die we daar hebben gehad. New York is toch een beetje ons tweede thuis geworden. Toch overheerst het gevoel van blijdschap om weer terug te zijn dicht bij familie en vrienden.

Op de camping - deel 2

De kerstvakantie duurt ook niet eeuwig en dus stonden wij op nieuwjaarsdag voor de deur van ons huis in Rotterdam. De huurder had het huis - zoals het hoort - netjes achter gelaten, dus we hadden weer een nieuwe kampeerplaats gevonden. Roelf begon 2 januari weer op zijn werk en heeft van woensdag tot vrijdag het luchtbed en de slaapzak alvast voorverwarmd.

In het weekend hebben we een verhuiswagen gehuurd en de spullen die bij onze ouders opgeslagen stonden weer terugverhuisd. Van opa's en oma hebben we nog wat spulletjes voor Sophie geleend zodat haar winterkamp geen survivaltocht wordt.

Van de verhuizer hebben we begrepen dat onze spullen al ergens op de kade staan te wachten tot de douane ze vrijgeeft. Maar het zal nog zeker tot volgende week duren voordat we weer helemaal compleet zijn. Tot die tijd kan onze cowgirl alvast de kamer verkennen.