Bekijk het eens van de andere kant

Eindelijk is dit weekend de lente begonnen. Rond op 17 april 'Tax Day' (inleverdatum voor belastingaangifte) waren er nog overstromingen in de staten rondom New York. Ook was het nog steeds erg koud en zat er geen knop aan de bomen. Geen wonder dat iedereen naar dit weekend uitkeek, want de verwachtingen waren zonnig met temperaturen rond de 17 graden.

Aan de andere kant van de Hudson rivier ligt de staat New Jersey. We waren al wel eens in NJ geweest, maar dan alleen met de shuttlebus naar de Ikea of met de taxi naar het vliegveld in Newark. Met het mooie weekendweer reden genoeg om de stad eens vanaf de overkant van het water te gaan bekijken.

Omdat het goed bereikbaar is met de PATH trein hebben wij gekozen voor Hoboken. Een plaatsje waar vroeger veel Vlamingen zich vestigden. Vandaar ook dat de plaats naar het Belgische plaatsje aan de Schelde is genoemd. Verder is Hoboken de geboorteplaats van het moderne honkbal. Op Elysian Fields is de eerste geregistreerde honkbalwedstrijd gespeeld.

Hoboken NJ is echt suburbia en op deze zondag zat iedereen in het park van het zonnetje te genieten. De winkelstraat (Washington St.) bestaat voornamelijk uit (keten-)restaurants, en makelaars, maar verder is er weinig te beleven.

Op slechts 15 minuten reistijd van Midtown Manhattan kun je verwachten dat de huren er verschrikkelijk hoog zijn en dat de appartementen met zicht op de rivier uit de grond gestampt worden. Maar dan heb je wel mooi uitzicht.

Visite

Afgelopen dinsdag landde het vliegtuig van Continental Airlines uit Amsterdam een half uur eerder dan gepland op vliegveld Newark. Aan boord? Twee blonde Hollandse dames die NYC onveilig kwamen maken.

Na een lekker broodje en bakkie koffie zijn we direct naar “de trekpleister” van NYC gegaan. Times Square. Dat TS toch iets anders is dan de Melkmarkt in Zwolle was al snel een feit en met een wandeling vanuit TS naar Columbus Circle hadden de dames toch al een aardig beeld van de stad en zijn bewoners gekregen.

Een mooie manier om de stad te bekijken is vanaf het water. Je gaat dan met de boot richting Downtown Manhattan, langs Ellis Island en het Vrijheidsbeeld onder de bruggen door richting het VN gebouw en weer terug. Verkleumd, omdat het hier in NYC toch kouder is deze dagen (3-10 graden) dan in het altijd zonnig Nederland, maar enthousiast kwamen de dames van de boot. ’s Middags nog via Ground Zero naar Wall Street en toen met zere voetjes terug naar de Upper West.

De donderdag was nat, natter natst. Een mooi moment om een museum te bekijken. Dat ze niet de enige waren met dit idee werd al snel duidelijk bij aankomst bij het museum. De mensen stonden buiten in de rij. Omdat Roelf via zijn werk kaartjes kan krijgen, kregen de dames een voorkeursbehandeling en mochten ze zo doorlopen. Na een cultureel ochtendje was het gelukkig al wat droger en hebben ze nog wat sightseeing gedaan.

Vrijdag zijn we met z’n vieren via Little Italy naar SoHo gegaan. Je kunt natuurlijk niet in NYC zijn geweest zonder op grote hoogte te zijn geweest. De wachttijd bij de Empire State Building was opgelopen tot 2,5 uur en dat vonden we toch wel erg lang. We zijn toen naar de Top of de Rock gegaan. ’s Avonds zijn we met z’n drieën naar Tarzan de musical geweest. Een echte aanrader!

Ondanks het weekend toch vroeg op, want het is een uur met de metro naar de Mets. Een ballgame kost toch al gauw $40 per persoon of $2 als je een paar rijen naar achteren gaat zitten. Oranje-blauwbekken was het wel en ook nog een verliespartij voor de Mets, maar samen met de hotdogs, pizza en pretzels wel een heel erg Amerikaanse ervaring.

Zondags nog even in de stromende regen naar de stad voor last-minute shopping terwijl de hoteleigenaren op zoek konden naar de 12 fluorescerend roze marshmallow Peeps (paassnoep) die in woon-, slaap en badkamer verstopt waren. Bezoekers: bedankt!

My Sweet Lord

Niet alleen een liedje van George Harrison, maar ook de naam van een geplande kunsttentoonstelling in het Roger Smith Hotel in New York.

Chocolade paaseieren en chocolade paashazen kennen we wel, maar een levensgrote chocolade Jezus-beeld? In de heilige week voor zowel Christenen (Pasen) en Joden (Pesach) veroorzaakte dit project van Cosimo Cavallaro grote ophef. In het hotel zou een levensgrote, anatomisch correcte afbeelding van Jezus aan het kruis in melkchocolade worden tentoongesteld.

De discussies liepen hoog op. Vrijheid van meningsuiting tegen godslastering. Vanwege de bruine chocolade werd ook de rassenstrijd aangehaald. En zelfs werd het 'lichaam van Christus' vergeleken met de hostie.

In het gelovige Amerika is er geen plaats voor dit soort exposities, dus werd deze geannuleerd. Wellicht binnenkort ergens in Europa?