Dag van de arbeid 2

Gisteren was het Labor Day, zeg maar Dag van de Arbeid. Arbeid en iets bereiken staan hoog in het vaandel bij de gemiddelde Amerikaan. Amerika is het land van de onbegrensde mogelijkheden, dus er wordt van je verwacht dat je die mogelijkheden aangrijpt en er wat mee doet. Niets doen is ondenkbaar - veel meer dan in Nederland.

Verbaasd was ik dan ook dat er in zo'n snelle stad zoveel mensen zijn die een bijna-niets-doe-baantje hebben. Een van de sprekendste voorbeelden is de "doorman". De functieomschrijving van deze baan is kort: sta bij de deur. Ze houden de deur voor je open, nemen je boodschappen of pakketjes aan en wensen je een goedemorgen. Volgens mij uit pure verveling staan deze mannen 's ochtends en 's middags de stoep schoon te spuiten. Andere bezigheidstherapie is het dagelijks poetsen van de koperen brandkraan. Geen wonder dat New York zo'n schone stad is.

In het kantoor waar ik werk zitten bij een van de zij-ingangen dagelijks drie mensen achter de balie. Bij de toegangspoortjes staat nog eens een beveiliger. Alleen de liftboy mist nog. In winkels zijn ook uitdagende functies te vinden. Wat te zeggen van de man die het bordje hooghoudt waar de rij voor de kassa begint of de man aan het einde van de rij, die vertelt welke kassa je moet hebben. Wat een service.

Ook de overheid kan er wat van. Sms'ende politiemensen in het metrostation, verkeersregelaars op kruispunten met verkeerslichten. Aanvraagprocedures voor werkvergunningen waar je automatisch recht op hebt.

Je vraagt je toch af hoe het komt dat er nog werklozen zijn in deze stad.