The big game

Afgelopen zondag was de grote wedstrijd. Nee, niet Ajax-Feyenoord, maar de 41e Superbowl. De Superbowl is de Champions League finale van het American Football.

American football is die sport die lijkt op rugby, waarbij kerels met overdreven grote helmen en overdreven schoudervullingen elkaar de bal afpakken en dan hard weglopen. Een wedstrijd van 4 keer 15 minuten duurt met alle pauzes en onderbrekingen zo’n 3 ½ uur. Waarom het de naam “football” krijgt, is een raadsel, want alleen de aftrap en de field goal gebeurt met de voeten. (Nee, ik ben niet zo’n fan)

De superbowl is de best bekeken televisieavond van het jaar. De tv begon al om 11 ’s ochtends met voorbeschouwingen. Toen om 6 uur ’s avonds de wedstrijd begon was er waarschijnlijk geen zak chips of sixpack bier meer te krijgen in de supermarkt. Tijdens de rust treedt er altijd een superster op. Dit jaar was het Prince. Twee jaar geleden was het Janet Jackson, een optreden dat nog altijd veel losmaakt.

Omdat de hele gebeurtenis zoveel kijkers trekt, is de reclamezendtijd verschrikkelijk duur. De grote adverteerders doen dan ook extra hun best om de commercials extra leuk te maken en daarmee ook het vrouwelijk publiek aan de buis te kluisteren. Op Youtube kun je de leuksten nog een keer zien.

De Superbowl XLI werd gehouden in Miami. Ook zonder orkaanseizoen kan het in Florida behoorlijk regenen. De Indianapolis Colts konden iets beter tegen de regen dan de favorieten Chicago Bears (29 – 17). Het goede nieuws is dat nu het seizoen voorbij is en dat de honkballers weer van stal worden gehaald.