Inge, Erica of toch Ada.....?

We zijn inmiddels weer redelijk ingeburgerd en zitten weer in een vertrouwd ritme. Wat daar ook bij hoort is het zwemmen. Terwijl veel Amerikanen raar opkijken als je vertelt dat je kleintje naar zwemles gaat is het hier in Nederland een heel normaal iets. Het was dan ook wel even wennen toen we naar de eerste zwemles gingen en bleek dat de groep uit 12 kindertjes bestond i.p.v. 2 of 3.

De manier van les geven was ook even wennen. Sophie was in NYC de enige die nog wel eens kopje onder ging, hier gaat iedereen kopje onder en niet zomaar. Er komt een heuse "drijfring" aan te pas waar Sophie door de zwemjuf onderwater doorheen wordt getrokken. En weer terug natuurlijk. Voor ons is het ook erg leerzaam want wij kennen alleen de liedjes van Dikkertje Dap, Maneschijn en The Weels on the Bus, op deze manier leren wij ook wat extra liedjes.