Inburgering

Sinds het eerste weekend van januari slapen we weer met z’n drietjes in Rotterdam. Heel langzaam wordt het huis gevuld met meubels en andere spullen, deels oude vertrouwde (zoals het iets te grote bankstel) en deels nieuwe (zoals traphekjes voor ons achteruitkruipertje). Maandag de 21e wordt de container met het verhuisgoed uit New York voorgereden. Die stond al sinds 1 januari in een loods in de haven van Rotterdam, maar het heeft uiteindelijk nog ruim 2 weken geduurd voordat de douane die vrijgegeven heeft.

Naast al het materiele komt ook het leven in Nederland weer in een normaal ritme, al is het wel een herontdekkingsreis. Welke producten gebruikten we ook al weer? Oh ja, rode kool smaakte in Nederland veel zoeter. Wennen aan de ruimte en aan de trappen in huis. Reizen naar het werk in de auto ipv de metro. Glimlachen om het Nederlands-Engels wat mensen spreken (Bèrèk Obèma ipv Barack Obama), maar ook oppassen wat je zegt, omdat iedereen hier Nederlands verstaat. Weer het Nederlands “recht-door-zee”, maar ook Nederlandse kneuterigheid. Kleine kopjes koffie en welk muntje is ook al weer 20 eurocent?

Als New York op televisie is, denken we toch met enige heimwee terug aan die geweldige stad en de geweldige tijd die we daar hebben gehad. New York is toch een beetje ons tweede thuis geworden. Toch overheerst het gevoel van blijdschap om weer terug te zijn dicht bij familie en vrienden.