De finish in zicht

Marathonweekend in de stad. Afgelopen zaterdag was er al geen ontkomen meer aan. De stad werd overspoeld door mensen in windjack, trainingsbroek en sportschoenen. Sommigen probeerden te joggen door midtown, maar dat werkt niet echt als je om de 100 meter moet stoppen voor een verkeerslicht. En met het grote aantal Nederlanders dat meedoet aan deze marathon (zo'n 1700) en hun aanhang, moesten we ook ineens oppassen met wat we hardop zeiden.

Zondag zijn we naar Central Park gelopen om even te kijken naar de voorbijtrekkende massa. Onderweg kwamen we langs de ontmoetingsplaats voor de gefinishte lopers en ook dan is er geen ontkomen aan de groepjes Nederlanders die met oranje klompen, oranje pruiken, of de oranje opblaaskroontjes lopen.

Ook voor ons is de finish in zicht. De 18 maanden zitten er bijna op en we zijn ook al bezig met het regelen van de verhuizing naar Nederland. Maar wel met hele gemengde gevoelens. Aan de ene kant zijn we blij dat we over 2 maanden weer dichtbij familie en vrienden wonen en dat we weer een keuken hebben waar je met z'n tweeen in kan staan. Aan de andere kant moeten we ook afscheid nemen van de stad waar Sophie geboren is en waar we zo'n geweldige tijd hebben beleefd. Het voelt dan ook niet alsof we terug naar "thuis" gaan, maar alsof we een thuis achterlaten.

We zullen de site regelmatig updaten met de gebeurtenissen rondom de verhuizing. Maar als je de afgelopen 18 maanden onderwerpen gemist hebt, nog vragen hebt over de stad en de mensen, laat dan even een berichtje achter. We zullen dan ons best doen om daarover een stukje op de site te zetten.