De gezondheidszorg is erg grondig in Sophie's geboorteland. Als er niks aan de hand is, wil men het wel drie keer getest hebben om zeker te weten dat er niks aan de hand is. Zo moest Susanne al naar 2 oogartsen en onder een MRI scan voor iets wat al lang weer over was. Sophie moest drie uitgebreide hartecho's en 2 dagen op de intensive care, terwijl na de eerste echo al duidelijk was dat alles goed was.
Afgelopen vrijdag heeft Sophie haar eerste ritje met de New Yorkse metro gehad. Susanne had haar eerste post-partum controle. Net als met de ommetjes in de buurt was het schommelen van de metro voldoende om haar in slaap te doen vallen. Het optrekken/afremmen en lawaai van de metro stoorde mevrouw absoluut niet. Alle artsen en zusters die Susanne begeleid hebben tijdens de zwangerschap moesten zich natuurlijk even vergapen aan "cutey" en "sweetey". Met Susanne gaat alles buitengewoon goed en ze geneest sneller dan gemiddeld. Papa en mama hebben niet opgegeven en ondanks het gekrijs van de vorige keer hebben we opnieuw geprobeerd om Sophie weer in bad te doen. Aanvankelijk was het nog even wennen, maar toen ze eenmaal in het water lag, was alles goed. Ze leek het zelfs leuk te vinden om weer helemaal opgefrist te worden.
Met eten begint er steeds meer een ritme in te komen. Ze komt nu zo om de 4 uur voor haar flesje. Je kunt de klok er nog niet op gelijk zetten, maar het wordt steeds regelmatiger. Dit merken papa en mama ook aan de nachtrust, nu de voedingstijden ongeveer 11 uur 's avonds, 3 uur 's nachts en 7 uur 's ochtends zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten