Een jaar later...

Vandaag een jaar geleden zaten wij met z'n tweetjes in het vliegtuig van Nederland naar NY. Toch gek dat je op dat soort dagen de behoefte krijgt om terug te blikken naar de voorbije periode. Maar ook een mooi moment om even stil te staan bij de zaken die een jaar geleden heel bijzonder waren, maar nu de normaalste zaak van de wereld zijn, zoals:

- dat je maar 1 woon- en 1 slaapkamer hebt en die nog regelmatig moet delen met insecten;

- dat de keuken net zo groot is als een gemiddelde magnetron, en als de zon erop schijnt je net zo kookt als in een magnetron;

- je de koffie en thee op heel veel verschillende manieren kunt drinken ipv het bekende suiker en melk in de koffie of thee;

- dat je alles thuis bezorgd kan krijgen, van Afghaans eten, boodschappen, luiers, je wasgoed en dat je de bezorgmexicaan maar 1 of 2 dollar hoeft te geven;

- dat de straten voor meer dan de helft gevuld zijn met gele taxi's en zwarte limousines;

- dat toeristen je de weg vragen en dat je ze zonder metrokaart de weg kan wijzen;

- dat je niet meer opkijkt van alle sirenes en al het lawaai;

- dat zoveel verschillende mensen zo makkelijk met elkaar overweg kunnen;

- dat je gewend bent aan de net iets andere smaak van alle producten;

- dat je creditcard net zo makkelijk trekt als de pinpas in Nederland;

- dat iedereen de hele dag praat over gezond leven, maar er vervolgens niks aan doet;

- en dat je alle bekende gebouwen en plekken nu niet meer alleen van plaatjes kent.

Maar gelukkig voor ons wonen hier nog zoveel mensen waar we ons over kunnen verbazen, zijn er nog zoveel mooie plekken om te ontdekken en zijn de dagelijkse routines, hoe normaal ook, nog geen sleur.